Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Międzynarodowy Dzień Lasów

Dzień 21 marca Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych ustanowiło Międzynarodowym Dniem Lasów, który od 2012 roku obchodzony jest na całym świecie.

Obchody Międzynarodowego Dnia Lasów podnoszą świadomość społeczeństw o znaczenia lasów dla człowieka. Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) organizując ten dzień, zachęca kraje do propagowania idei i działalności związanej z lasami. Tematem Międzynarodowego Dnia Lasów w 2019 roku są „Lasy i Edukacja". Obchody odbywają się pod hasłem „Naucz się kochać lasy".

W bieżącym roku, Organizacja Narodów Zjednoczonych organizując Międzynarodowy Dzień Lasów podkreśla następujące kwestie:

Zrozumienie lasów i utrzymanie ich w dobrym stanie jest kluczowe dla naszej przyszłości

Lasy pomagają w utrzymaniu powietrza, gleby, wody oraz człowieka w dobrym stanie. Są zasadniczym elementem wielu wyzwań, z którymi się obecnie mierzymy, takich jak przeciwdziałanie zmianom klimatu, eliminowanie głodu czy realizacja idei zrównoważonego rozwoju społeczności miejskich i wiejskich. Ich rola stanie się z czasem jeszcze większa, populacja ludzka nieustannie bowiem rośnie i do 2030 roku osiągnie 8,5 miliarda.

Nigdy nie jesteś zbyt młody, by zacząć uczyć się o drzewach

Pomaganie najmłodszym w łączeniu się z naturą  sprawia, że młode pokolenia mają większą świadomość korzyści płynących ze zrównoważonego zarządzania drzewami i lasami. Dla niektórych dzieci lasy są bezpośrednim źródłem pokarmu, drewna, a także schronieniem, są częścią ich codziennego życia. Inne dzieci mogą odkrywać lasy w salach lekcyjnych i w szkołach leśnych, spędzając czas na wycieczkach z przewodnikiem do lasów lub parków miejskich, albo mogą się uczyć o drzewach rosnących w ogrodach.

Nowoczesna i tradycyjna wiedza to klucz do zachowania lasów w dobrym stanie

Leśnicy dobrze znają i rozumieją naturę, ale równocześnie poznają najnowocześniejsze technologie, by sprawnie zarządzać naszymi lasami w sposób zrównoważony. Społeczności lokalne mają nieocenione doświadczenie i ogromną wiedzę w zakresie ochrony zasobów leśnych oraz ich zrównoważonego pozyskania. Kobiety wiejskie, na przykład, które zgodnie z tradycją wielu regionów świata zbierają w lesie pożywienie i drewno opałowe, mogą przekazać tę wiedzę i doświadczenie młodszym pokoleniom.

Inwestowanie w edukację leśną może zmienić świat na lepsze

Inwestowanie w edukację leśną na wszystkich poziomach może pomóc naukowcom, politykom, leśnikom i lokalnym społecznościom w zatrzymaniu procesu wylesiania oraz przywracaniu do życia zdegradowanych krajobrazów. W zamian za to zdrowe lasy przyczynią się do osiągnięcia wielu celów zrównoważonego rozwoju, zapewniając na przykład środki do życia najbiedniejszym społecznościom świata oraz pomagając w zachowaniu różnorodności biologicznej.

Równy dostęp do edukacji leśnej dla kobiet i mężczyzn

Wiele państw usilnie dąży do tego, by coraz więcej kobiet podejmowało studia leśne, widząc w równym dostępie do edukacji zarówno kobiet, jak i mężczyzn swoje priorytetowe zadanie. Równość płci w edukacji leśnej daje kobietom z obszarów wiejskich możliwość zrównoważonego zarządzania lasami.

Nadleśnictwa Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku dysponują bazą turystyczną i edukacyjną licząca ponad 2500 różnych obiektów. Bazę noclegową tworzy 87 obiektów, którymi są: ośrodki szkoleniowo - wypoczynkowe, kwatery myśliwskie, pokoje gościnne, miejsca i pola biwakowania oraz kempingi. Na potrzeby harcerzy leśnicy z białostockiej dyrekcji LP udostępniają ponad 20 miejsc na rozbicie obozów i biwaków. Turyści zmotoryzowani mogą korzystać z ponad 190 miejsc postoju pojazdów i 10 parkingów leśnych. Obiekty te doposażone są w zadaszone wiaty, stoły, ławki, a niekiedy i paleniska na ognisko lub kominki. W Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku jest 8 ośrodków edukacyjnych i 17 izb edukacyjnych. Niektóre nadleśnictwa dysponują zielonymi klasami. W każdym z tych obiektów nauczyciele i opiekunowie, we współpracy z leśnikami, mogą przeprowadzić zajęcia wykorzystując zgromadzone tam eksponaty przyrodnicze i inne pomoce dydaktyczne.

Leśnicy określili, że na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku jest ponad 2200 atrakcji przyrodniczych, historycznych, kulturowych i turystycznych. Wśród nich są m. in.: zagrody pokazowe zwierząt, ogrody leśne, punkty widokowe, plaże, siłownie pod „chmurką”, miejsca pamięci narodowej i kultu religijnego, cmentarze, ruiny oraz pomniki przyrody.

Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Ku pamięci

Ku pamięci

Odsłonięcie tablicy poświęconej Zbyszkowi Jatkowskiemu

              W sobotę, 8 czerwca, po Mszy św. z okazji Dnia Leśnika, odsłonięta została tablica pamiątkowa, poświęcona przedwcześnie zmarłemu pracownikowi naszego nadleśnictwa – Zbigniewowi Jatkowskiemu.

                Tablica znajduje się w leśnictwie Błąkały, w oddz. 396, obok uprawy testowej jodły, przy pomiarach której pan Zbyszek często pracował i wiązał z nią plany na robienie doktoratu. Odsłonięcia dokonano w obecności wielu obecnych i byłych pracowników nadleśnictwa. Wszyscy, którzy mieli okazje pracować z panem Zbyszkiem, wspominają go jako serdecznego kolegę, zawsze służącego radą i pomocą, podkreślają jego dokładność i skrupulatność, dużą wiedzę i zaangażowanie w pracę.

                Podczas odsłonięcia tablicy, Nadleśniczy Grzegorz Jejer, przypomniał, że Zbigniew Jatkowski przepracował w Nadleśnictwie Gołdap 17 lat – najpierw jako stażysta i adiunkt, a od 1992 roku jako zastępca nadleśniczego. Urodził się w 1962 roku w Mikaszówce. W 1976 roku rozpoczął naukę
w Technikum Leśnym w Białowieży, kultywując leśne tradycje swojego ojca i dziadka. Po maturze kontynuował kształcenie na Akademii Rolniczej w Poznaniu. Świeżo po studiach, w 1986 roku, trafił do Nadleśnictwa Gołdap, gdzie pracował do 30 maja 2003 roku.

         Leśnikami są również brat i bratanica pana Zbyszka, którzy wspominają go jako wspaniałego człowieka, dla którego las i wszystko z nim związane było ogromną pasją -  „On żył lasem i każdą wolną chwilę w nim spędzał. Nawet jak chorował, to ciągle mówił o lesie. Chodził do pracy nawet jak czuł się bardzo źle. To dodawało mu sił.”